Hayat’a can verdi ve gitti

 

Hayat…

 

 

08 Haziran 2012’de 600 gr doğdu.

 

Doktorlar, “Sadece anne sütü içebilir” dediler, anne kanser, hastanede tedavi görüyor, bebeğine süt veremiyor ve Hayat’ın halası Anne Sütü Olanlar Olmayanları Bulsunlar diye MarkaAnne’ye ulaşıyor.

 

 

Sonra ne mi oluyor?

 

 

Hayat’ın bir süt annesi oluyor, Hayat 1.800 gr ile hastaneden taburcu oluyor, İstanbul’a geliyorlar. Halası ile telefonda sevinç gözyaşları akıtıyoruz bundan 1 ay önce, Hayat hayatta ve sağlıklı diye.

 

 

Annesinin tedavisi devam ediyor ve bir de İstanbul’da süt anne arıyoruz Hayat’a…

 

Bugün ise Facebook sayfamda:

 

 

yazıyordu.

 

 

Çok üzgünüm… Ailesini düşünüyorum, çünkü gideni bilemeyiz ama biz geride kalanlar çok acı çekiyoruz.

 

… ve Hayat. 3 aylık Hayat…

 

Boğazım düğüm düğüm.

 

Güzel Ayşe, nur içinde yat…

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

6 yorum

  • Hayat bebegin son derece guclu, mucadeleci, sabirli bir insan olacagina eminim. Simdiden omuzlarinda bir dunya yuk!
    umarim hayat bundan sonra run guzelliklerini sunset Hayat’a…
    Sut anne bulma konusunda zaten hic suphem yok. Yegenim irem bebek 400 gr dogmustu. Su an 5 aylik,
    1500gr ve hala kuvezde. Ama asoob sayesinde hic Sut sikintisi cekmedik. Bir suru Sut Anne bulundu bize.
    Ayse hanima allahtan rahmet, yakinlarina sabir dilerim.
    Hayat bebegide kocaman ama kocaman operim…

    Cevap Yaz
  • Ben Hayat'ın Ankara'daki sütannesiyim ve beni onunla, annesi, babası ve ailesiyle tanıştırdığı için ASOOB'a çok teşekkür ederim. Hayat'ın yaşama tutunmasında en ufak bir katkım oldu ise ne mutlu bana…

    Cevap Yaz
  • Ayşe Hanıma Allahtan rahmet, ailesine sabırlar diliyorum. Sizlere gelince…..Nasıl harika bir fikir bu. Sizleri kutluyorum. Harika işler yapıyorsunuz.  

    Cevap Yaz
  • Az önce Tuğba hanımın kaleminden Hayat'ın süt anneliğini nasıl yaptığını okumuştum. İçimden "annesi kim bilir ne çok sevinmiştir, ileride görüşürler mutlaka" diye geçrmiştim. Ben de çok istedim süt annelik yapmayı ama yaşadığım yerde böyle bir organizasyon yok ve kimsenin talebini de duymadım. 
    Hayat'ın annesi için gerçekten çok üzüldüm. Kendimi düşündüm. Çocuklarımın bezlerini bile kimseye değiştirtmem, yemeklerini ben yedirir, tırnaklarını ben keserim; banyosu, bakımı, vs. herşeyi.  Başkası iyi yapamaz diye… Bazen kalbim sıkışır ya bana birşey olursa çocuklarım ne yapar diye. Durduk yere ağlarım, dua ederim ölmeyeyim diye, sırf onlar için. Ayşe hanım da eminim ki benzer duygular yaşamıştır, evladı geride bırakma düşüncesi insanı kabus gibi sarıveriyor. Ama inşallah HAyat bebeğe sevenleri çok iyi bakar, hiç kimse annesi gibi olamayacak ama sevgiyle büyütülürse Hayat  minicik yüreğine şimdilik sığmayacak bu acıyı ileride daha az hissedecek.
    Gerçekten çok üzüldüm, annesine Allah'tan rahmet, Hayat'a mutlu ve sevgi dolu bir hayat diliyorum.
    biranneninrenkleri.blogspot.com

    Cevap Yaz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


*