Gece uykusu(zluğu)

Daha yeni fark ettim, meğer Deniz bildiğin bizim yatağa alışmış, yani uzuuun zamandır kendi yatağında yatmıyormuş.E bu çocuğu ben uyutmuyor muyum akşam? Evet! E bizim yatakta uyutup sonra kendi yatağına geçiriyoruz. Sonra biz yatıyoruz, tam uyuyacağım, mancınık gibi kalkıyor oradan “Deeeeyeeaaa” diye. Haydaaa… Geri sarıyoruz bizim yatağa, meme emdi, biberondan su emdi, emzik emdi, bu üçlüyü hızlı hızlı döndürmeye başladı derken benim uyku …. oldu.

 

 

 

Kolum boynunda, uyumadım da gözüm geçti, o kol uyuşmaktan epidural almış gibi oldu. Ne demiştim, gözüm geçti, “Küüüt” diye bir ses, arkamdan bir şey düştü, e Deniz hala kolumda, tamam, kafasını hissetmiyor olabilirim ama görüyorum, arkamdan düşen ne? Ana, Eren! Ne ara geldi de, arkama yattı da, yere düştü?! “İiiiiiiİİİİ” diye kısaca mızlanıp ağzını şapırdata şapırdata uyudu yerde. Şaka gibi geceye bak. Uyuşuk kolumla patates çuvalı gibi çullandım yerden, koydum yatağa, “Aman Deniz’e değmesin, bir de o uyanmasın diye ölçtüm, biçtim, araya uygun mesafeyi bıraktım. Ohhhh ne iyi ettim. Öyle bakakaldım yatağa, bana yer kalmadı. Eren hafif uyanık, odasına götüremiyorum, bu aralar biraz korkuyor, “Canavar gelir” yok bir şey gelir (Adını şimdi unuttum) deyip duruyor. “Bari Deniz’i yatağına koyayım, Eren’e sarılıp uyurum” dedim, Deniz’i yüklendim bu sefer, tam yüzüstü yatağına koyacağım, kedi pozisyonunu aldığı gibi dikildi ayağa. “E uyutmuştum ben seni, horul horul uyuyordun…”, yine geri sardık yatağa, bir yastıkta üç kişi, diğer yastıkta Yasin! Bu işte ciddi anlamda bir dengesizlik var. Ezanın sesini duyuyorum, “Amaaaan boşver uykuyu, ohhh ne mutlu çocuklarım yanımda, çok şükür sağlıkları yerinde, Yasin yastığında:)” derken Deniz uyandı. Hah:) Tabi ya sabah oldu değil mi? “Afiyettesiniz inşallah Deniz efendi?!” diyorum “Deeeeyeeeaaaa” diyor.

Ben: Yasiiiiin, Yasiiiiiin kalk bütün gece uyumadım.

Yasin: Derya çok uykum var.

Ben: Efendim?!!! Bütün gece uyumadım, Eren gelmiş arkama, yere düştü, onu kaldırdım Deniz’i yatağına koyayım dedim, o uyandı, onu uyuttum yine kollarım uyuştu, tam uyuyacaktım yine Deniz uyandı, ay bunları anlatırken iyice uykum kaçıyor Yasiiiiiin kalkar mısın lütfen.

Yasin: Tamam Derya.

 

 

Hayır zaten kalkmasa ne olacak vallahi hayali bile korkunç. Hele bu birkaç gece üst üste olup da gece uykusu uyuyamayınca, sinirden hop hop hopluyorum o gün.

 

Ben başka bir anneyim artık, evet, kabul ediyorum. Deniz’i hiç ağlatmadım kendi yatağına alışsın filan diye. Bence bu, ikinci bebeğimde, emzirme konusundaki aydınlık görüş alanımın etkisinden kaynaklanıyordu. Eren’deki gibi erkenden “Sütüm yok” diye yelkenleri suya indirmemiştim, sürekli kucağımda, her istediğinde memedeydi Deniz. Yani Eren’e göre daha mıç mıç bir ilişkimiz oldu baştan beri. E hala da öyle böyle emzirdiğimi düşünürsek, bu vıcık vıcık ilişkimiz sürüyor. Bir de “Ten tene temas”tır, “Bebeği kucakta taşıma”dır vs. çok okumayaydım iyiydi, epey etkisinde kaldım sanırım. Haliyle Deniz de, bu ten tene temas meselesine ayak uydurmaya çoktan ama çoktan alışmış. Da! Ne vakit başladı, bu çocuk kendi yatağına ne zaman alerji oldu, onu yatağına koyarken uyanmasını sağlayan bir mekanizma mı vardı?

 

 

 

Neyse, biz yatağa 3 kişi girip, 4 kişi kalkmaya başladık uzun süredir. Eren’in “Canavar” korkuları, Deniz’in kendi yatağına yatmaması… Yasin 1 aydır sinema filmi için Konya’daydı, yeni geldi, bu süre zarfında da yatağı 3’ledik her gece. Ben yine uyuyamadım, Deniz ayaklarıyla Eren’i itiyor, Eren Deniz’e “Yapmaaaa Deniiisss rahatsız ediyorsuuuuun iiiiiiiiiiii” diyor, Deniz iyice uyanıyor, tam bu sıralarda hava hala aydınlanmamış oluyor. Deniz’i toparlıyorum, Eren’i uykuya geri göndermeye çalışıyorum ama birinden biri uyanıyor iyice ve sonra diğeri. Hah:) Şaka gibi.

 

Bazı geceler Eren sessizce gelip, arkamda kalan ufacık alana usulca sığışıyor, haliyle çok geç fark ediyorum kendisini ama bazı geceler “Iıııııyyyhhh anneee çok üşüdüüm bırrrr” diyerek buz gibi ayaklarını böbreklerime doğru sokuşturuyor “Bırrrr”, “Karda mı uyutmuştuk seni oğlum?” diyorum, “Anne beni ısıtır mısııın?” diyor, “Isıtırım tabi anneemmm” diyorum ne diyecektim sanki?!

 

 

Yani anlayacağın, ben bu aralar uykusuz ayakta kalmaya çalışıyorum.

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

1 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


*