Doğurma arkadaş

Kuzenim Tuçe, Cincinati’de, yeni doğum yaptı, Ada Gianna daha 1 aylık var yok.

 

Geçen gün telefonda konuşuyoruz, “Sütüm çok iyi” diyor, sevinçten deliriyorum ama “ Sağmıyorum, çünkü çoğalacak, o kadar çoğalırsa ne yaparım, zaten bu haliyle ağrıdan duramıyorum, ne de olsa Ada’ya yetiyor, fazlasına ihtiyacım yok…” diyor.

Tamam ben emzirmedim, bu işin kompedanı değilim ama deyiverdim işte ” Olsun sağ sen, çevrende sütü olmayan anne ve anne sütünden mahrum bebek varsa onlara verirsin.”

 

Yardımlaşmayı çok sevdiğini, fırsat buldukça gönüllü projelerde yer aldığını, hatta neredeyse doğumuna kadar bir hamile yardım merkezinde gönüllü olarak çalıştığını bildiğim için rahatça söyledim bunu ama “Derya burda nerde anne sütü vermek, millet göğsüm acıyor deyip gelen sütünü vermiyor bebeğine de mama veriyor, bir de benim sütümümü alacaklar, boşver” dedi.

 

Haklı.

 

Üzüldüm…

 

Bebekler adına kahroldum hatta.

 

Göğsü acıyormuş…

 

“Doğurmasaydın” diyesim geliyor, geçip karşılarına, “Göğsün acıyorsa ve sen buna dayanamıyorsan, ileride çocuğun hastalıktan kırılınca neren acıyacak?” demek istiyorum. Biliyor mu acaba yine göğsü acıyacak.

 

Ya da pardon göğsü möğsü acımayacak, “Amaaaaan vaktinde emzirseydim bir de göğüs acısı çekecektim, ben çekeceğime o çeksin.” deyip totosunu dönecek.

 

Doğurma arkadaş.

 

Elini taşın altına koymayacaksan doğurma.

 

Anne olmuş olmak için sütünü vermeye değer görmeyeceğin bir bebeği neden sunileştiriyorsun bir kutu içine sokulmuş tozla?

 

Hazır değilsen anneliğe neden girişiyorsun bu işlere?

 

Doğurma arkadaş.

 

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

1 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


*