Elimizi verdik yatağı kaptırdık

"Herkes kendi yatağına! Hatta Eren ilk 40 günü atlatsın, odasına yatıracağım… Şimdiden alışsın yerine…" bıdı bıdı bıdı.

 

Ben bunları söylerken, insanların gözlerimin içine içine neden acıklı bir ifadeyle baktıklarını anlayamamıştım. Şimdi anladım. Meğer o bakışlar "Boşa konuşuyorsun, bu söylediklerinin çeyreğini yap, ayakta alkışlayacağız seni" bakışlarıymış. 

 

 

Şimdi anladım demek de olmadı aslında, bu gerçekle yüzleşeli çok oldu da, elim klavyeye gitmedi. 

 

 

Şu anki vaziyet planı; Eren, bizzat Yasin ile Derya'nın arasında yatıyor. Hatta babasını salonda uyuyakalma zevkiyle başbaşa bırakıyor, bu da babasının işine geliyor. (TV karşısında uyuyakalma gibi bir zevki var Yasin'in, birileri onu kaldırmalı, cesur, sabırlı birileri…).

 

 

Ben vücudumun bir kısmı yatağın dışında yatmaktan sabah pelte gibi oluyorum, Yasin'in her yeri tutuluyor ama ;Eren yine bizimle yatıyor.

 

 

Hatta, yatmıyor, yuvarlanıyor ama yine de uyuyor, maaşallah. Yani, yanımızdaki yastıkta yatan çocuğu, sabah ayak ucumuzda, yün yumağı gibi bulabiliyoruz ve tüm bunları uyurken yapıyor olması ilginç.

 

Aslında bu olaydan bir tık önce, Eren kendi yatağında başladığı gece uykusunu, gecenin ilerleyen saatlerinde bizim yatağa gelerek tamamlıyordu. Şimdi ise direk bizim yatakta uyuyor ve orada da uyanıyor. Ben uyuyor sayılmam, yani bana olan şeye uyku diyemeyeceğim, bir halüsinasyon hali, şizofrenik bir durum olabilir belki ama kesinlikle uyku denen şey değil.

 

 

Öyle ki, kendimi uyuyor sandığım anlarda, dönmek için kıpırdanmaya başlayan Yasin'in elini ya da bacağını havada yakalayıp Eren'e gelmesini engelleyebiliyorum. Bu özelliğimi de takdir etmiyor değilim, ne kazaların önüne geçtim.

 

 

Yine konu dağıldı.

 

Eren'in yanımızda yatıyor olmasından örtülü bir keyif aldığımı söylemeden edemeyeceğim. Çok hoşuma gidiyor, boynuna yumulup şöyyyle terlemişken… Hem ağlayınca kalkmak zorunda da kalmıyorum, elim üzerinde. Zaten ne geldiyse başımıza bu üşengeçlikten geldi. Kendi odasında yatıracaktık hani? Ayakucumuzdaki yatağa kalkmaya üşeniyoruz, hatta sürünerek kalkıyoruz, hatta kalkınca "uyuyorum" süsü veren Eren'e aldanıp yatağa geri döndüğümüzde, bızıklamaya başladığı için bir kez daha kalkıyoruz ve bunu 1 saat boyunca yapabiliyoruz. YAPABİLİYORDUK. 

 

 

Evet, biz bunu yapıyorduk ve birgün yapmamaya başladık, üşengeçlikten, gece kılımızı kıpırdatmaktan korktuğumuzdan, kesinlikle yapmama kararı almaya bünyemiz tarafından zorlandık.

 

 

Peki şimdi?

 

 

Başa dönelim; "Eren kendi odasında yatmalı, alışmalı" dememizin bir nedeni vardı mutlaka.

 

 

Eşler arası münasebetin zaten kesintiye uğrayan kısmından geri kalanını bari kurtarmak. Ne mümkün, elimizi verdik kolumuzu kaptırdık, pardon yatağı kaptırdık.

 

 

Hani bir bebek doğar ya bazen

Hani yatıramazsın yatağında

Hani sevişemezsin doya doya

İşte öyle bir şey

 

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

3 yorum

  • özellikle daha karnımızdayken ona dair yapacağımız planları anlatırken etrafımızın garıp bakışlarıyla karşılaşmamız mı dersin!!babasının bız rahat uyuyalım dıye tv karşısında uyumaya başlaması mı hatta bunu düzen halıne getırmesi mı?her akşam ben genede şansımı denıyorum hayatım gelmıyormusun yatağa?sorusuna yok hayatım ben burda yatacam cevabı düşündürmeye değer doğrusu…
    ha bırde aman elıne çarpmasın başına değmesın dıyerekten dediğin gıbı tetıkte bekleyıp bır ayak bır kol yakalamakta cabası:))) velhasıll deryacım bu anneler başlarına gelmeden bazı şeylerın bıdı bıdısını çok  yapıyoruz ,başta evdeki koca guluyor halımıze sonrada gelenlerr ama tum bunlar senınde dedğin gıbı üşendığımızden gelmıyormu kardeşim tamda üstüne bastın cümlede aynen buydu……

    Cevap Yaz
  • Resmen kendimi gordum yazinizi okurken.melisim 4-5 aylikti yanimizda yatmaya basladiginda.simdi 6 yasinda.bircok kez kendi odasinda hatta odamizdaki kendi yataginda yatirmayi denedik ama basaramadik.ayri odada yatma ile ilgili sorunu olan kizimiz degil bizdik.sanki cok uzaktaymis,birsey oursa yetisemeyecekmisiz gibi gelirdi.zaten sonrasindada beraber yatmaya o kadar cok alsitikki onu yatakta ozler olduk.simdi ikinci kizimiz selinimiz dogdu.ayni surecten geciyoruz.artik aramizda yatma sirasi selin hanimda.melisim olgun bir kiz olarak artik kendi istegi ile kendi yataginda kendi odasinda yatiyor.tabi halen bazi geceler yanimiza geliyor.hem o mutlu oluyor hem biz.yatakta dort kisi yatmanin zevkide bir baska oluyor:))) sevgiler

    Cevap Yaz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


*