Emzirme Deliliği

Dün Eren’i emzirebildim gene, arada canı istiyor, tutuyor memeyi oğlum.

Yaşadığımı, o emerkenki duygu durumumu tarif etmek isteyerek başladım yazıma ama hazinemde yok açıklayabilecek kelime.

Eren bakarken gözlerimin içine, sıkıca kavramışken göğsümü, elleriyle de sanki günlerdir aç kalmış gibi tutmuşken söyledim ona beni nasıl mutlu ettiğini…

“Senin sayende öyle güçlü hissediyorum ki kendimi oğlum, öyle yenilmezim ki şu an, şükrediyorum deli gibi oğlum, iyi ki seni doğurmuşum…”

Gözlerim dola dola konuştum Eren’e bunları, göğe erecektim neredeyse öyle bir his artık neyse.

Nirvana’ya ulaşmak dedikleri tam da bu olmalı…

Başka şahit istemedim yanımda, sadece ikimiz olalım istedim.

İşte emzirmek böyle bir şey benim için.

Deli gibiyim resmen.

Allah herkesin memesine süt versin, herkes bebeğini emzirebilsin, cümleten yukarıda buluşalım:)

Sevgiler Derya’dan

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*