Topu topu 2 memem var!

Nereden başlasam! Du bakiiim. Şöyle yapalım, (Blog yazmaya yazmaya neye uğradığını şaşıran blogger) önce, okumadıysanız eğer, hele bi şunu okuyun. Tamam mıyız? Devam ediyorum;

 

 

İlkinde, sütümün yetmediğine beni inandıran doktordan sebep, ona inanan aklı evvel halimden mütevellit, Deniz’e denizanası gibi yapışıp bırakmamış, 4 doktorun “Aaaaww bu çocuğun kilosu çok düşük” lakırdılarına kulak tıkamış, 4,5 aya kadar doyurmak, 4,5 aydan sonra süt anneler desteğiyle doyurmak ama yine emzirmeye devam etmek şeklinde büyütmüştüm Deniz oğlanımı. Deniz de emmeye pek hevesliydi zaten, “Ohhhh” demiştim, “Sonunda emziren bir anne oldum”. Sonra, Eren’de büyümesini gün gün takip ettiğim anne halimden, ayların nasıl geçtiğini anlamadan küçüğü neredeyse 1,5 yaşına gelen bir annelik evrenine terfi etmişim meğer.

 

 


A aaa, bir baktım geçenlerde, ben hala emziriyorum! Vay anasını…


 

 

Lafımı balla bölerekten

Bir kaç ay önce, sol memede, meme ucunun sağ altında, bir meme ucu daha oluşuvermişti. Enfeksiyon kapmışım, Allah’ım o nasssıl bir acı, Deniz efendi de hala emmeye devam ediyor, ediyor ama sanırsın oradan canım çekiliyor. 1,5 gün, diğerini emdikten sonra o memeyi işaret ettiğinde, “O hasta Denizciğim” dedim, 1,5 günün sonunda nur topu gibi mastit oldum. 2 gece önce acile gitmiştik, antibiyotik vermişlerdi, bir de ağrı kesici. Antibiyotiğe başlamıştım ama ağrı kesiciyi hiç kullanmamıştım. O enfes geceye kadar. Gecenin körü Facebook’ta annelerle yazıştım “Soğuk kompres yap” dediler, cam açık, oda buzzz, sol meme açık, kocaman ıslak bir havlu sardım etrafına, sabaha kadar ne döndüm ne de uyudum. Bir ağrı kesici içip, sabahında dişimi sıkarak Deniz’i emzirdim de, indi yumrular. Bu sefer Cerrahpaşa’ya gittim, babamın arkadaşı 4 cerrahın önünde meramımı anlattım, baktılar ettiler ve “Antibiyotiğe devam, saf alkol dök kurutsun ve bir de ilaç vereceğiz ama sütün kesilecek” dediler. “Bak o olmaz işte” dedim, “Hazır değilim”.

 

 

Devam ediyorum, evet, hazır değildim sütümün kesilmesine, emzirmeye çok alışmıştım. Doktorumuz Hülya Sonugür olaydı, gece beslenmesini çoktan kesmemi önerirdi, öyle bir durumda ona çok da fazla hak verirdim, çünkü gece beslenmesi, hem iki taraf için de yorucu ve uykuyu iki taraf için de önemli ölçüde bölen bir şey. Tamam, doymaya emmiyor uzun süredir, memelerim, Deniz için yan gelip yatma yeri, keyif çatıyor bildiğin. Gel zaman git zaman “Açhh” demeyi öğrendi, daha önce eliyle diğer memeye geçmek istediğini işaret ediyordu. Ne zaman “Açhhh” demeye başladı, ben de açtım ama bir farkla, ikisi de açık geceleri, ben açmasam kendi açıyor, başka yerde kalmaya çekiniyorum vallahi, sabah bir uyanıyorum ikisi de ortada, nasıl kapattığımı şaşırıyorum. Hayır birini emerken diğeriyle işin ne? O sırada o kapalı kalsa olmaz mı? Neden her ikisi de? Soldaki memeyle münasebetini kesince zaten sağdakini “Açhhh”ıyorum. Tam olarak istediğin nedir? Ayrıca, topu topu 2 memem var ve her ikisi de zaten açıkken, omuzuma doğru elini sokup “Açhh” demenin altında “Sen insan değilsin, bir meleksin” açılımı mı yatıyor? Vallahi 5 tane yok onlardan, olan biten bu! Göbek tarafında göbek var mesela, meme orada değil ve omuzlarım, sadece omuzlarım işte, orada da başka yok, olsa dükkan sesin ama yok. YOK! “Başka kapıya” diyeceğim, öyle bir kapı da yok. Gerçi geçen gece uykusunda Yasin’in atletini sıyırmış, bir şey bulamayınca şaplatmış tokadı:) Ayy ne güzel olurdu aslında değil mi? Keşke canım…

 

 

 

Akşam uyku saati geldiğinde (Normalde yanına yatarak uyutuyorum), şöyle bir şey oluyor, elimizde emzik, su ya da ıhlamur dolu biberon ve ben. Deniz startı veriyor: önce memeler, 5 saniye içinde, iki memeyi emip, hızlıca emziği ağzına sokup, soktuğu gibi çıkarıp biberonu alıyor ve hemmmmen memeye geri dönüyor. 2 saat sonra uyusa da 5 saniye içinde bunları hızlı hızlı yapıyor. Takatim kalmayana kadar devam ediyor, en sonunda ben uyuyorum o halde, o da artık ne zaman uyuyor kim bilir?! Sağ memeden sola geçiş ve soldan sağa, tam olarak ışık hızıyla tarif edilebilir boyutta. Önceleri birini emince diğerini çıkarmaya çalışırken ben, daha açamadan, bulduğu yere yapışıp emiyordu “Ahhhh. Deniiiiiz, orası değiiiil” dememe kalmadan kan oturuyordu lokal olarak. Sabahına morardığımı biliyorum.

 

 

 

Yasin bazen ayağında sallıyor ufak ufak, anında uyuyor. “Ayyyy” dedim bir gün “Ben de sallayacağım ayakta, yeter ki uyusun azıcık” ama namümkün! Mekik çekiyor, çünkü bende meme var. Gece uyanıyor, Yasin gidince hemencecik uyutuyor, ben kalkınca “Açhhh” demeye başlıyor, çünkü ben bir memeliyim, onun keyfi gelecek de emecek diye memeler açık, ben baygın, o uyanık, arada oyun oynuyor, kıkırdıyor, hooop tekrar emiyor ya da diliyle gıdıklıyor gibi yapıp devam ediyor konuşmaya, bu sabaha kadar sürüyor, e uyuyamıyorum. O da uyumuyor!

 

 

Sadece uyumamakla bitmiyor tabi, uyumadığı için huysuz oluyor gündüz, hele ben, ondan beter vaziyetlerde geziyorum. Bir gün oturdum yere, karşılıklı ağladık, benim ağlamam onunkini bastırınca sustu, beni izledi, deli deliyi görünce değneğini saklarmış misali. O huysuzlukla tuvalete bile göndermiyor, yiyorsa içeri gir de kapıyı kapat, sokağa taşıyor sesi. Çişimi tutmaktan idrar yolu iltihabı oldum kaç kere. Dışkılama kısmına girmiyorum bile. Tamam sustum.

 

 

Yani uyuduğun kadar insansın, zira içime canavar kaçıyor sanki. Nerelerde ağlayacağımı, kimlere bağırınacağımı şaşırıyorum.

 

 

Şimdi şöyle, olayı abartmanın manası yok, tamam işte, emzirdim bu vakte kadar geceli gündüzlü, geceyi kessem dünyanın sonu gelmeyecek herhalde, hatta benim için rönesans olacak bile diyebilirim. Bunun için kendimce, gece uyandığında tamamen Yasin’in ilgilenmesi, uyutması yönteminin uygun olacağını düşündüm, belki böyle böyle gece de uyanmaz artık.

 

 

Bilemiyorum ama bildiğim bir şey var ki, sadece iki memem var ve gece uyumamaktan kuş kadar beynim kaldı.

 

 


Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

3 yorum

  • Toplamda 15 ay emzirdim 11.ay olmuştu en az 3 kez kalkıyordu gecede.bir arkadaşımın aynı şekilde gece emzirmeyi biraktığını duyunca ben de biraktirdim.hem de beklediğimden daha kolay oldu.10 gün sonra kesintisiz uykuya geçti.bilseydim daha önce bıraktırırdım zaten gündüzleri yeterince emiyordu.

    Cevap Yaz
  • Şu an yaşadıklarımı aynen anlstmışsınız :)) özellikle karşılıklı ağlama kısmı;))
    Kızım 22 aylık bizde tam tersini yaptık gece gündüz sürekli memedeydi artık çıldırıcak gibi olduğum
    Bir an sanurım eşim halime acıdı ve yeter artık dedi 🙂 sadece yatarkn emsin kararını aldık çünkü ben de emzirmeyi bırakmaya hazır hissetmedim anlayacağınız biz geceleri hala deliksiz uyumuyoruz 🙂

    Cevap Yaz

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*