Waffle teyze olmak

Aylar oldu bloga harf yazmayalı, nasıl bir özlem var içimde anlatamam. Bilgisayarı acamadığımdan mütevellit instabloggerımsılık taslıyorum, tabi beni kesmiyor.

 

Biz yeni eve taşındık ya, tabi sen bilmiyorsun, şöyyyle ağız tadıyla yazamadım ki, neyse onu da yazacağım ama bu yazının konusu başka. Biz taşındık, ben de, dünyadaki tüm zararlı şeyleri yeme konusunda bir dünya markası olmaya çalışan Eren için bir şeyler yapmaya karar verdim. Yapmasaydım, sürekli yalan söyleyen bir çocuğum olacaktı, ben dürüstçe bana her şeyi söyleyebilmesini istiyordum, iyi de elimde nutella kaşık kaşık çocuğa yedirecek halim yoktu ya. Nutellamsı bir şey de yapamadım, en iyisi Torku’nun sürme çikolatasıydı ama evde onu da yapmayı öğreneceğim, mesela bir takipçim sağ olsun tarif yazdı. “Olgun avakado, bal, un gibi çekilmiş fındık içi ve kakao hiç fena olmuyor.” demiş, sağ olsun. Deneyeceğim! 

 

 

Bu nutella konusuna nasıl geldik? Ben üniversitedeyken bol bol yaptığım waffle’ın makinesinin yüzüne bakmaz olmuştum, taşınırken öte beri dökülünce ortaya, onu da planıma dahil edeceğim dedim, bi Ab’bas’tan, Güneş’ten farkımız ne, hatta fazlam var bence. İşte sürme çikolata meselemiz böyle gelişti. 

 

 

Tabi ben 2 günde bir waffle yapınca, Eren de arkadaşlarıyla oyun arasındayken evden gelip gelip waffle isteyince, çocukların bir gözü bizim eve takıldı, havuzda halini hatırını sorduğum çocuk “Waffle istiyorum” dedi, gözlerindeki ışığı görmeliydin. “Tamam” dedim, “Yapacağım”. O üst komşumun oğluydu ama waffle söylentileri bütün sitenin çocuklarında almış başını gitmiş, parka gidiyoruz, bir diğer yavru yanıma gelip, bugün parkta yiyebilir miyiz?” diyor, ana, yavru bizde her gün waffle pişiyor sanıyor, “Bugün değil ama yapacağım, söz” diyorum, öte yandaki, “Ayhh Eren çok şanslıııı bunu her gün yiyor” diyor, “Yok evladım, her gün değil, vallahi değil” derken, ben 2 günde bir tüm sitenin yavrularına waffle pişirir oldum, waffle makinem de pek sevimsiz olmaya başladı, yapışıyor filan, ben de tost makinesinde yapıoyrum, vallahi çok da sempatik oluyor bence. Waffle pişirme meselesi süreklilik kazanınca, içine kakao katma, tost makinesine yarım kepçe koyup 2 dakika bekleyeceğime 3 yarım kepçeyle birim zamanda ürettiğim waffle sayısını artırma gibi yöntemler geliştirdim, hatta “Bence ben bunların tanesini 3 liradan satmaya başlayayım. ahahahahahah:)” diye bile geçirdim aklımdan ne yalan söyleyeyim. 

 

 

Neyse, pişirip sitenin lokaline götürüp, yanında bonus nutella ya da torku’suyla koyuyorum yavruların önüne, üşüşüyorlar başına.

IMG_20150920_165909

 

Şimdi geleyim waffle tarifine

NŞA

2 yumurta

2 su bardağı süt

1 çay kaşığı tuz

1 çorba kaşığı şeker

1 paket şekerli vanilya

1 paket kabartma tozu (Ben karbonat kullanıyorum göz kararı) 

Ağır akışkan olacak şekilde un

1 çay bardağı sızma zeytinyağı

 

Ben ise, bu ölçülerin 2 katı yapıyorum, anca yetiyor çocuklara. 

İsterseniz içine

1 paket kakao

ya da

ezilmiş çeviz

ya da

antep fıstık

ya da

ezilmiş beyaz peynir

ya da

şeker yerine pekmez

 

ekleyebilirsiniz. Ne seviyorsanız koyun gari. 

 

Ben küçük kepçemi kullanıyorum genelde ama normal bir çorba kepçesinin yarısını akıtın makineye, daha da dokunmayın, kapatın kapağını, o bi şişecek, bi kabaracak, yayılıp özgün şeklini alacak, tavada bile yapabilirsiniz, pancake gibi olur.

 

 

Afiyetle… 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on Tumblr0Share on LinkedIn0Email this to someonePrint this pageHemen Paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir


*